Tragedyjo Hamleta, ksiyncia Dynymarku

Opis

„Niy je to cojś, czym sie mōmy jakoś ekstra asić, tym barzij ale niy musi nŏs być gańba – gŏdŏ Robert Talarczyk, dyrechtōr Tyjatru Ślōnskigo, kery doł pōmysł wystawiyniŏ Shakespeare’a po ślōnski i reżyseruje przedstawiynie. – To niy je manifest ani krzik rozpaczy: to ôbowiōnzek, kery społniōmy zglyndym ziymie, na keryj my wyrośli” – przidŏwŏ. Durch jeszcze słychać echa prezydynckiego weta pod gezecym ô uznaniu ślōnskij gŏdki za jynzyk regijōnalny. Tōż przedstawiynie powstŏwŏ w czasie, w kerym legislacyjnŏ niyistość strzaskuje sie z prŏwdziwōm potrzebom budowaniŏ ślōnskij kultury – na Ślōnsku i po ślōnsku, bez kōmpleksōw i niypotrzebnych pytań. „Tragedyjo Hamleta, ksiyncia Dynymarku” rodzi się wtynczŏs, kej ôpowiyść o włodzy, zymście, ôbłyndzie i wierności mŏ przileżytność wybrzmieć jeszcze dōnośnij, jak kejbōndź przedtym. Co się urodzi ze strzaśniynciŏ się „starego Ślōnska” z nowym?

„Nie jest to ani powód do szczególnej dumy, ani tym bardziej do wstydu – mówi Robert Talarczyk, dyrektor Teatru Śląskiego, pomysłodawca wystawienia Shakespeare’a po śląsku i reżyser spektaklu. – To nie manifest ani krzyk rozpaczy: to obowiązek, który spełniamy wobec ziemi, na której wyrośliśmy” – dodaje. Wciąż słychać echa kolejnego prezydenckiego weta pod ustawą o uznaniu śląskiego za język regionalny. Spektakl powstaje więc w czasie, w którym niepewność legislacyjna zderza się z autentyczną potrzebą budowania współczesnej kultury śląskiej – na Śląsku i po śląsku, bez kompleksów i zbędnych pytań. „Tragedyjo Hamleta, ksiyncia Dynymarku” rodzi się w czasie, w którym opowieść o władzy, zemście, szaleństwie i lojalności ma szansę wybrzmieć jeszcze donośniej niż dotychczas. Co narodzi się ze zderzenia „starego Śląska” z nowym?

Czy da się zrobić „Hamleta” jednocześnie łącząc grungowy sznyt, śląską lokalność, poezję i klasykę, jaką jest Szekspir? Zrobić to po śląsku, ale nie przaśnie, nie topornie, ale właśnie głęboko, filozoficznie, ale też tak, aby zachować w tym uniwersalizm przekazu dla każdego. Tak, aby była w tym i prawda, i lekkość, i odrobina uśmiechu (ale absolutnie wyrafinowanego). Tak, da się.
Magdalena Nowacka-Goik, Dziennik Zachodni

Trzy godziny „Tragedyji Hamleta, ksiyncia Dynymarku” przeszły jak z bicza strzelił, tym bardziej że nie patrzyłem na polskie tłumaczenie wyświetlane na telebimie. Więcej zrozumiałem z Szekspira granego po śląsku niż z większości sztuk granych w teatrach po polsku.
Krzysztof Varga, Newsweek

Twórcy / Twórczynie

Reżyseria: Robert Talarczyk
Scenografia: Marcel Sławiński, Katarzyna Sobańska
Kostiumy:  Marcel Sławiński, Katarzyna Sobańska
Tytuł oryginalnego tekstu wraz z autorem przekładu: Hamlet, autor przekładu: Mirosław Syniawa
Dramaturgia:  Ewa Mikuła
Muzyka: Jerzy Mączyński

Autor tekstu: William Szekspir
Współpraca scenograficzna: Dagmara Walkowicz-Goleśny
Reżyseria światła: Katarzyna Łuszczyk
Wideo: Natan Berkowicz, Antoni Grałek, Dominik Nalepka
Choreografia: Ewelina Adamska-Porczyk
Operator kamery: Bartłomiej Sowa
Konsultacje językowe: Rafał Szyma, Mirosław Syniawa
Asystent reżysera: Zbigniew Wróbel
Inspicjent: Dagmara Habryka-Białas
Sufler: Karolina Wieczorek
Kierownictwo produkcji: Małgorzata Długowska-Błach
Techniczny kierownik produkcji: Maciej Rokita
Asystentka produkcji: Dorota Damec-Hanulak
Asystentka kostiumografa: Wioletta Powązka
Projektant graficzny: Filip Studniarek

Zdjęcia: Przemysław Jendroska

Obsada

Hamlet: Paweł Kempa
Ofelijo: Ewelina Adamska-Porczyk
Klaudiusz: Marcin Gaweł
Gertruda: Barbara Lubos-Rokita
Horacjo: Dariusz Chojnacki
Poloniusz: Grażyna Bułka
Laertes: Piotr Bułka
Duch: Robert Talarczyk, Mirosław Książek
Fortynbras: Krzysztof Głuchowski
Rosencrantz: Jan Jakubik
Guildenstern: Aleksandra Przybył
Piyrszy Kopidōł: Ryszard Koziołek
Drugi Kopidōł: Tadeusz Sławek
Reynaldo: Jakub Fret
Marcellus: Antoni Gryzik
Bernardo: Zbigniew Wróbel
Francisco, Szauszpilerka: Alina Chechelska
Voltemand, Szauszpilerka: Natalia Jesionowska
Cornelius, Szauszpilerka: Aleksandra Fielek
Szauszpilerka: Ewa Leśniak
Szauszpilerka: Kateryna Vasiukova
Szauszpilerka: Aleksandra Bernatek
Ksiōndz: Marcin Szaforz
Ozryk: Wiesław Kupczak

Informacje dodatkowe

czas trwania: 180 minut (z przerwą)
wiek odbiorców: b.o
trigger warnings (ostrzeżenia): W spektaklu wykorzystywane są głośne efekty dźwiękowe (muzyka basowa), dym teatralny oraz dynamiczne zmiany oświetlenia.
uwagi: Spektakl grany w całości w języku śląskim (ślōnskij gŏdce). Dla widzów spoza regionu dostępny z napisami w języku polskim oraz angielskim.

Premiera spektaklu odbyła się 15 maja 2026 roku.

Partner wydarzenia